• ebru

Japonların İlginç Dünyası

En son güncellendiği tarih: 22 Nis 2020

Dünyanda en çok merak ettiğim toplumlardan birisidir Japonlar… Yaşam tarzlarından tutun da yeme-içme alışkanlıklarına, evlilik geleneklerinden tutun da sağduyulu davranışlarına kadar her yönüyle onları incelemeye bayılıyorum.


Ellerinde haritaları ve boyunlarında fotoğraf makineleriyle dünyayı bir başka görür Japonlar sanki. Özellikle de tarihi mekânlarda dolaşırlarken sürekli gülen yüzleri ve her gördüklerine şaşırmış ifadeyle bakan gözleriyle tam bir şirinlik abidesi gibi görünürler gözüme…



Muhteşem zekâlarına, çalışkan ruhlarına, hayata bakışlarına, nezaketlerine, saygılarına ve daha birçok alışkanlıklarına, geleneklerine merakla yaklaştım ve bakın neler buldum…



Aslında Japon kültürü biraz Türklerin alışkanlıklarına da benzemiyor değil. Mesela Japonlar evlerine asla ayakkabıyla girmezler ve eğer sizi evlerine davet etmişlerse ve siz de şaşırıp ayakkabıyla girmeye kalkarsanız vay halinize. Bu hayatınızda yapacağınız en büyük gaflardan birisi olur muhtemelen. Tabii ben eve davet etmek filan dedim ama Türk kültürünün aksine Japonlar pek de eve misafir kabul eden tipler değil aslında. Onlar genelde dışarda restoranlarda buluşurlar. Ancak bir Japon sizi evine davet ediyorsa bu, sizin ortalamanın üstünde bir şansa sahip olduğunuza işarettir. Tabii bu şansı da ayakkabı ile evin içine girerek mahvetmeyi kimse istemez. Zaten evin içine girer girmez göreceğiniz terlik yığınıyla bu gelenek adeta gözünüze gözünüze sokulacaktır.



Evet, misafir olarak davet edildiniz ve girip oturdunuz. Tabii ayakkabılarınızı çıkarmayı da atlamadığınızı düşünerek yazıma devam ediyorum. Eğer ev sahibi size çay getirdiğinde çayınızı içip hemen kalkmayı planlamıyorsanız başka bir ayıba daha imza atacaksınız demektir.



Misafirlik demişken Japonların aile kurma süreçlerine de değinmeden geçmeyelim isterim. Japonlarda aile çok önemli ve buna orantılı olarak çöpçatanların sayısı da oldukça yüksek. Duyunca çok şaşırdığım ama Japon kültürünü inceledikçe doğruluğuna fazlasıyla inandığım bir gelenekleri var ki o da şu; diyelim bir bayansınız ve gayet güzel işinizde gücünüzdesiniz. Kimse sizin evlenmek isteyip istemediğinize bakmadan sizi evlendirmeye çalışıyor yani size kısmet arıyor. Hatta öyle kutsal bir misyon gibi benimsiyorlar ki bu “kısmet arama” işini, patronunuz bile sizin için bu yolda seferber olabiliyor. Tabi bunu yaparken patronunuz şunu biliyor, siz evlendikten sonra işten ayrılabilirsiniz, hatta büyük olasılıkla ayrılırsınız.



İste size şaşırtıcı bir gelenek daha: Japon erkekleri tüm kazancını karısına verir. Yani kadın çalışmamasına rağmen tüm parayı kendi hesabında toplar ve evin muhasebesine bakar. Hatta bu “muhasebeci” kimliğini öyle benimser ki, çocuklarına harçlık verdiği yetmiyormuş gibi eşine de harçlığı o verir. Erkekler eğer insaflı bir bayana denk gelirlerse iş çıkışı bir bara uğrayıp birer bira içmek için fazladan para bile koparabilirler.



Japonya’da gündüz vakti sokaklarda dolaşan, cafelerde oturan erkek görmeniz neredeyse imkânsızdır. Bu zaman dilimi ve cafeler kadınlara aittir. Günlerini gün eden, arkadaşlarıyla o cafe senin bu cafe benim gün içinde kırk kapıya kırk tokmak vuran kadınlarsa ekmek elden su gölden mükemmel bir hayat yaşarlar.



Kadınlar ekonomik özgürlüğü en yüksek kesimdir. Ancak buna rağmen kocalarına olan saygıları alkışı hak eder. Ancak saygı, Japonlar için elbette ki karşılıklıdır. Kadın, önemlidir ve en az erkekler kadar özgürdür. Hatta bence erkeklerden bile daha özgürlerdir ki bu da, bu toplumun bana daha da sempatik gelmesini sağlamıştır. Kadın ve erkeğin farklı arkadaşları vardır. Bizim gibi her dakika birlikte gezmek zorunda da değillerdir üstelik. Mesela bir kadın gecenin bir yarısına kadar arkadaşlarıyla zaman geçirip gece geç vakit dönebilir ve inanın bana evin erkeği için bu hiç sorun değildir. Çünkü herkesin kendine ayıracak özel zamanı olmalıdır.



Japonlar için “saygı” bir erdem değildir. Tüm toplum birbirine saygıyla yaklaşır. Hatta öyle ki bu saygı bize biraz fazla doz bile gelebilir. Neden mi? Çünkü bir Japon sadece halka, topluma değil çevreye de saygıyı en üst seviyeye taşımayı başarmıştır. Elbisesinden çıkan en ufak bir ipi bile yere atmayan Japon milleti, kendi haklarından önce sürekli başkalarının haklarını düşünürler. Muasır medeniyetlerin de üzerine çıkmayı başaran Japon ile nezaket yarışına girdiğinizde çığlık atarak havluyu kenara bırakmanız çok uzun sürmeyecektir. Bir süre sonra alışkanlık yapan ve hatta bağımlılık yapan bu nazik yaşam en başlarda bir miktar baş dönmesi yapmaktadır mutlaka.


Japonlar için çalışmak neredeyse kutsal bir görevdir. Kadınlar bu kadar çok gezerken erkekler sürekli çalışırlar. Bir Japon erkeği çok çalıştığı için eve geç gelebilir ve eşi asla bunun için sorun çıkarmaz. Bizim gibi altında başka bir şey asla aranmaz. Erkeğin çok çalışanı makbuldür Japonlarda. Erkek eve geç geldiğinde, “sen beni artık pek sevmiyorsun, bana hiç zaman ayırmıyorsun” cümlelerini duymayacağına emindir. Hatta böyle cümlelerin hayatlarında var olduğundan bile şüpheliyim. Onlarda aksine eve erken gelen koca, pek istenmez. Çünkü eğer bir erkek eve erken geliyorsa işte pek sevilmiyor ve yeterince çalışmıyor demektir. Tabii, tembel kocayı kim ister ki?

Bu yazı da ilginizi çekebilir:

Dedim ya onlarda sitem cümleleri pek yoktur diye. Gerçekten de Türk erkeğinin özlem duyduğu bir hayat yaşar Japon erkekleri. Neden mi? Japon kadınları, bildiğiniz kadın modelinden biraz farklıdır da ondan. Öyle dır dır etme, kocasının kafasının etini yeme filan yoktur. Onların kavga sebepleri en fazla, “kapıyı neden hızlı kapattın?” şeklindedir. Kavga dediysem yerin göğün inlediği bir kavga hayal etmeyin tabi. Hatta bir kavga bile hayal etmeyin. Çünkü onlar genelde sözlü kavga etmeyi sevmezler, bakışlarıyla tüm kızgınlıklarını zaten dile getirmiş olurlar. Bu durum iş yerinde de aynıdır. Hatta toplantılarında bile konuşanlar sadece gençleridir. Yaşlılar sadece dinler ve olayı sonuca bağlarlar o kadar.


Bu arada öyle sarılmak, öpüşmek, el sıkışmak filan hak getire. Öyle bir alışkanlıkları olmadığı gibi ola ki küçük bir çocuğa kanınız kaynadı ve kafasını sevmek istediniz… Vay halinize… Çocuk bile bu hareket karşısında size çok kızacaktır ve emin olun bunu onların bakışlarından kesinlikle anlayabileceksiniz. Onlar selamlarını her zaman başlarıyla verirler. Bellerini aşağıya doğru eğerek verdikleri bu selam tüm dünya tarafından tanınmaktadır. El sıkışmak yok dedim ama son yıllarda Japonlar da dünyadan çok da izole yaşamadıklarını kanıtlamaya başlı